ΙΣΤΟΡΙΚΑ   ΠΡΟΣΩΠΑ  ΤΗΣ   ΤΡΟΙΖΗΝΙΑΣ

 ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ  ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ  και  ΠΡΟΚΡΙΤΟΙ - ΔΗΜΑΡΧΟΙ    και ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ 21

 ΑΚΟΜΗ: ΠΟΡΙΩΤΕΣ   ΤΟΥ  1875     ΤΡΟΙΖΗΝΙΑ   1920  ΚΑΙ  1930

 

      Στις  σελίδες  αυτές   αναφέρονται   ιστορικά  πρόσωπα   που  γεννήθηκαν  στην περιοχή  Τροιζηνίας, ή που συνέδεσαν τη ζωή τους με αυτήν   για μεγάλο χρονικό διάστημα  και δεν  περιλαμβάνονται αλλού. Σ αυτούς που αναφέρονται  θα πρέπει να προστεθούν  και όσα ιστορικά   πρόσωπα έκαναν  τις διακοπές τους  στον Πόρο, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Κοσμάς  Πολίτης, και  άλλοι:

 

ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Ειρηνοδίκης  στον Πόρο, το 1930. Παντρεύτηκε  στον Πόρο την  Φλώρα Χατζοπούλου.  Παιδιά τους ο Θάνος,  η Χαρούλα,  η Ασπασία , η  Ρένα που σήμερα ζει στην  Ινδονησία  παντρεμένη με τον Ινδονήσιο πολιτικό και πρώην υπουργό  Χαρσόνο. Εχει 4  αγόρια.

 

ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΣ   βουλευτής   1881-1885

 

 ΓΚΙΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

 

ΓΚΟΕΝ  ΑΝΡΥ

 

Ο  βαθύπλουτος  Γάλλος  επικοικιστής Ανρύ Γκοέν που είχε  στην  κινέζικη  βιβλιοθήκη  του, βιβλιοθηκάριο  τον Μάο Τσε   Τούγκ,  αγόρασε έκταση  και έχτισε   βίλα στο Καραπολίτι- ΑΥΡΑ (κλικ).

 

ΔΕΪΜΕΖΗΣ  ΣΠΥΡΙΔΩΝ 

 

ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ  ΜΙΝΑ

 

ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥΣ   ΙΩΑΝΝΗΣ

 

Ο  Ιωάννης  Καμπούρογλους γεννήθηκε στο Φανάρι της  Κωσταντινούπολης  το 1850. Εζησε   αρκετά χρόνια  στον Πόρο.  Πέθανε  εκεί το  1903.   Λόγιος,   δημοσιογράφος, εξέδωσε  εφημερίδες,έγραψε  πολλά  ποιήματα  και διηγήματα ( μετέφρασε  και  40 ξένα )με το ψευδώνυμο «Φλόξ». Ο  Πόρος βαφτίστηκε   από τους λογοτέχνες  σαν  «νησί  του Καμπούρογλους».

 

ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ  ΣΠΥΡΙΔΩΝ

 

 ΚΙΖΑΝΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΟΣ

 

ΚΙΟΣΣΕΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

 

 

Ο  Δημήτριος Κιοσσές  Δημήτριος  του Ν. (1905- 1985 )  γεν. στον Πόρο. Ναύαρχος  Αρχηγός  Γενικού  Επιτελείου Ναυτικού.  Στο Β Παγκόσμιο πόλεμο, ως  πλωτάρχης, υπήρξε κυβερνήτης  του  θρυλικού  πολεμικού  πλοίου «Κριεζής», που  πήρε μέρος στη νικηφόρα απόβαση της Νορμανδίας, την 6-6-44, μαζί με άλλα ελληνικά  πλοία.

 

 ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

 

 ΚΡΙΕΖΗΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΣ

 

ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

 

Ο   Δημήτριος   Λαμπράκης, δημοσιογράφος εκδότης – έχτισε τη  γνωστή  βίλα το 1950.

 

 ΜΕΞΗΣ  ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

 

ΜΙΧΑΗΛ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

Ο  Γεώργιος  Μιχαήλ  υπήρξε   ευεργέτης  του   ναού Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Πόρου.

 

ΠΙΠΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

 

      Ο κτηματίας Νικόλαος Πιπίνος ( 1823-1907) διετέλεσε επί σειράν  ετών  πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου  Τροιζήνος  και βουλευτής  1859-1861,  1861-1862,1869-1871, 1872-,1875-1879.

 

 ΣΕΦΕΡΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

ΣΑΧΙΝΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ   ΓΕΩΡΓΙΟΣ

 

 ΣΚΥΛΙΤΣΗΣ   ΠΕΤΡΟΣ

 

ΤΖΑΝΕΤΟΠΟΥΛΟΣ Νικόλαος  Βουλευτής  1899- 1902

 

ΤΖΩΡΤΖΗΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Βουλευτής  1885 - 1886.

 

ΤΟΜΠΑΖΗΣ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

 

ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ  ΧΡΙΣΤΟΣ

 

   

    Καθηγητής των Γαλλικών στο Γυμνάσιο  του  Πόρου ο Χρήστος Φουρνιάδης – 1898/1968- διαπρεπής  ιστοριοδίφης, ανέδειξε τις αρχαιότητες της Τροιζήνας.  Είναι  θαμμένος  στον περίβολο του Αγίου Ιωάννου Τροιζήνας.  

   Όπως αφηγείται (10-10-06)  ο κ. Βασίλης Μπουτσιφάκος (Σουηδία), «όταν ο  Φουρνιάδης  πήγαινε  στο Δαμαλά με το λεωφορείο, τα παιδιά άφηναν όλα  το παιχνίδι  και μαζεύονταν να  οδηγήσουν αυτόν  τον Γάλλο – ήταν καθηγητής Γαλλικής Γλώσσας – στα  αρχαία. Εδινε 2 δραχμές στον αρχηγό και 1 δραχμή στα υπόλοιπα παιδιά. Καβάλα σε ένα γαϊδουράκι  κάνανε τον αείμνηστο Φουρνιάδη, με το χρυσό μπαστούνι, γύρο στα αρχαία για το δίφραγκο. Θυμάται  στη θέση ΣΩΤΗΡΑ, ήταν μια μεγάλη πέτρα, με γράμματα. Μαζί ήταν και ένας Αμερικανός. Αναρωτιέται αν κατάφεραν να βγάλουν συμπεράσματα τι έγραφε (εννοεί το ψήφισμα για τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας). Εκεί συναντήσανε και το γέρο Τίτιρη, και εκεί του είπε για αυτά τα ακαταλαβίστικα γράμματα μιας πλάκας που είχε σπίτι του  σαν σκαλοπάτι.  Στο υπόγειο του σπιτιού του είχε  φέρει και άλλα αρχαία που δεν ξέρει τι γίνανε».

      Στις άοκνες προσπάθειες του Φουρνιάδη οφείλεται   η δημιουργία  του Αρχαιολογικού Μουσείου  του Πόρου.

    Να  σημειωθεί  ότι όταν ο Χρήστος Φουρνιάδης κατάλαβε ότι ερχόταν το τέλος της ζωής του, κάλεσε τον καθηγητή  της Θεολογίας στο Λύκειο Πόρου κ. Απόστολο Παινεσάκη  και του ανέθεσε να διαμοιράσει  την πλούσια βιβλιοθήκη του  στο Γυμνάσιο  και το Λύκειο Πόρου.

    Ακόμη  πρέπει να αναφερθεί ότι ο Χρήστος Φουρνιάδης, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, είχε συλληφθεί και βασανιστεί από τους Γερμανούς για την πατριωτική του δράση.

 

  ΑΛΛΟΙ  ΔΙΑΠΡΕΠΕΙΣ  ΤΡΟΙΖΗΝΙΟΙ

 

*** Παπαγεωργίου  Ηλίας, δικηγόρος, πολιτευτής, Νομαρχιακός  σύμβουλος Τροιζηνίας για πολλά χρόνια.

*** Τζάκας  Αθανάσιος, Εισαγγελεύς- Πολιτευτής Ενωσης Κέντρου  Γ.Παπανδρέου.

***  Μέξης  Αντώνιος   υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών της Επταετίας.

*** Δωρής  Μιχαήλ του Σ. αρχιτέκτων-πολιτευτής, πρόεδρος ΕΡΤ 2 κ.ά.

*** Βαϊάννης   Αιμίλιος, επιχειρηματίας  διετέλεσε πρόεδρος  του Συλλόγου Αρχαιοφίλων Τροιζηνίας.  Εξέδιδε την εφημερίδα  «ΔΗΜΟΣΘΕΝΙΣ».

*** Καλός Γεώργιος του Βασιλείου.  

      Γεννήθηκε στον Πόρο Τροιζηνίας, στις 18.1.1949. Έγγαμος με την Κυριακή Πολύδωρου Λάτση. Έχει ένα γιο και μία κόρη. Καθηγητής στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

             ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

    Εξελέγη βουλευτής στην Α’ Πειραιά με τη Ν.Δ στις εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου 1989, του 1990, ενώ τον Οκτώβριο του 1991 εξελέγη Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1996, και του 2000.

       ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ- ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

    Μέλος της Κ.Ε της Ν.Δ. Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων, και του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Μέλος της Οργάνωσης Νεολαίας της Ν.Δ (1975-89). Νομαρχιακός Σύμβουλος Αττικής (1978-83). Καθηγητής στον Τομέα Ηλεκτονικής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (έως 1989) και ειδικός συνεργάτης Τηλεπληροφορικής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών της Α.Σ.Ο.Ε.Ε

        ΟΜΑΔΕΣ ΦΙΛΙΑΣ

Ελλάδας-Βελγίου-Λουξεμβούργου-Ολλανδίας

        ΣΠΟΥΔΕΣ

Μαθηματικά και ηλεκτρονική στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Περιφεριακή Ανάπτυξη στο μεταπτυχιακό τμήμα του Παντείου Πανεπιστημίου. Ειδικεύτηκε στην Τηλεπληροφορική στη Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών.

ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ  Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική

 

***  Μπεντενιώτης Μανώλης.

       Ο Μανώλης Μπεντενιώτης γεννήθηκε στην Τροιζήνα  στις 2.1.1944  από αγροτική οικογένεια.

        Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, νομικά, διοίκηση και μεταπτυχιακά περιφερειακή ανάπτυξη και προστασία περιβάλλοντος. Παρακολούθησε Θεολογία, φιλοσοφία και διοίκηση επιχειρήσεων.

         Δικηγόρος στον Α.Π. και στο Σ.τ.Ε.  Δημοσιογράφος περιοδικού τύπου.

  -Δίδαξε Δημόσια Διοίκηση και Κοινωνικές Υπηρεσίες στην Υγειονομική Σχολή Αθηνών (Μετα­πτυχιακό Τμήμα) (1985-1988).

   -Δίδαξε πολιτικές επιστήμες στη Στρατιωτική Σχολή Ικάρων (1985-1988).

    'Εχει γράψει βιβλία, μελέτες, άρθρα, έρευνες για την αυτοδιοίκηση, την περιφερειακή ανάπτυξη και κοινωνική ασφάλιση.

 Είναι μέλος:

- της εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης. - της εταιρείας Δικαίου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.- του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. - του Συνδέσμου Ελλήνων Περιφερειολόγων.   - του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Είναι  από τα στελέχη της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας

- Από τα στελέχη του δεύτερου ανένδοτου αγώνα.

- Από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ  - Μέλος της Κ.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (1993-1996). - Αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (1996-1999). - Αναπληρωματικό μέλος του τομέα Ανάπτυξης και Οικονομίας (1996-1999).

    'Εχει λάβει μέρος σε όλους τους αγώνες για τα κοινωνικά δικαιώματα του λαού, για μία ανθρώπινη κοινωνία.

     - Νομαρχιακός Σύμβουλος Απικής (1977­-1979).  -Υποδιοικητής στο ΙΚΑ (1981-1982). -Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΟΜΜΕΧ (1987-1988).

- Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (23-11-1993 έως 22-1-1996).

    - Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (22-1-1996 έ­ως 22-9-1996).

    - Βουλευτής Πειραιά και Νήσων (1983-1985, 1990-1993, 1993-1996, 1996-2000, 2000-2004).

-          Είναι παντρεμένος με τη μαθηματικό Ελένη Θεοφίλη και έχει δύο παιδιά, τον Αργύρη (1988) και το Βασίλη (1991).

 

           *** Παρακαλούμε όσους θέλουν να συμπληρώσουν ή να μας δώσουν νέα στοιχεία να το κάνουν το συντομότερο.

  

          ΚΟΙΝΩΝΙΑ  ΠΟΡΟΥ  - ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΡΙΩΤΩΝ

 

         Τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1821 η κατάσταση και στην περιοχή της Τροιζηνίας ήταν  δύσκολη.

  ***   Στην ΚΖ’ Συνεδρίαση της Γ’ Εθνικής Συνέλευσης, στις 9 Απριλίου 1827 «ανεγνώσθη αναφορά των Ποριωτίδων χηρών, ζητουσών περίθαλψιν, επειδή έχασαν τους άνδρας των εις τον πόλεμον» (ΑΕΠ [3] ενθ. αν. τ. 1, σελ. 477). Ήδη το Μάρτιο του 1827 αναφέρονται 140 χήρες (επιστολή Κωνσταντίνου Γ. Δουζίνα, 3 Μαρτίου 1827 στη Γενική Εφημερίδα της 16 Μαρτίου 1827) ενώ κατά την απογραφή του Ιουνίου 1828 έχουν  καταγραφεί 175. 

*** Το 1828 οι εκλεγμένοι επιστάτες του Κοινού του Πόρου ήταν οι Λογοθέτης (ή Λογιώτατος) Κωνσταντής Δουζίνας και Καπ[ετάν] Πάνος Γεωργίου Καλής με Γραμματείς τους Nικόλαο Οικονόμου και Γεώργιο Χριστόδουλου Παπακυριάκου. Το Δημογεροντείο αποτελούσαν οι Σταμάτης πρώην Οικονόμου, Γεώργιος Δημητρίου Κριεζής και Αναγνώστης Κωνσταντή Οικονόμου.  

       ***  Στις 25 Ιουνίου 1828  δημογέροντες της Νήσου Πόρου ήταν οι Α. Δουζίνας, Κωνστ. Δουζίνας, Μάνθος Πιπίνης και ο Γραμματεύς Ιωάννης Αισωπίδης.

***  Τότε προσωρινός Διοικητής Πόρου  ήταν  ο Νικόλαος Κ. Γκίκας.

 

    ===  Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή της πόλης του Πόρου από τον Καποδίστρια σε επιστολή του προς τον Ρώσο Αντιναύαρχο κόμη Χέϋδεν,  στις 17/29 Ιουνίου 1829: «....Ο Πόρος ήτο προ ολίγου ακόμη εν πτωχόν πολίχνιον μη έχον δρόμον οδεύσιμον, μηδέ κατάστημα τι δημόσιον. Η Υ. Ε εξελέξατο τον λιμένα του ως μέρος αθροίσεως του στόλου και εντός ολίγου η νήσος αύτη αναζωογονήθη. Οικοδομαί ευρύχωροι επιχειρισθείσαι δια των διαταγών του Σ. Μονάρχου σας, επρομήθευσαν έντιμα υπάρξεως μέσα και εις μεγάλον αριθμόν εργατών, και εις πλήθος ενδεών και εξηπορημένων. Εντός ολίγων μηνών χάρις εις την αύξησιν της μεταξύ των κατοίκων γενικής ανέσεως, και εις τους γενναίους χρηματικούς εράνους των αξιωματικών του στόλου, η πόλις του Πόρου διεπνεύσθη με ρυμοτομίας, εκαλλωπίσθη με πλατείας και λιθόστρωτα παραγιάλια, και εν ευρύχωρον σχολείον εκτίσθη εις αυτήν και διωργανίσθη...» (Γενική Εφημερίς αρ. 56-57 της 19 Ιουλίου 1830).

 

==  Το 1829  υπήρχαν  στον Πόρο: 

      Καγκελαρία,

      Υγειονομολιμεναρχείο, υγειαστυνόμος   Χριστόδουλος

      Ειρηνοδικείον  Ειρηνοδίκης Ν. Φλογαϊτης

      Αμερικανικό νοσοκομείο

      Αποθήκες του ελληνικού Ναυστάθμου

      Αποθήκες  του Ρωσικού Ναυστάθμου

      33 καταστήματα

      3 ελαιοτριβεία  

       15 εκκλησίες   με  16 ιερείς 

       23 κληρικών εκ των οποίων οι 10 είναι πάροικοι

       9 ιατροί  

       2 διδάσκαλοι

       2 πρόξενοι (Γαλλίας, Ρωσίας)

       1   αναφορογράφος,

        μαραγκοί, καζάζηδες και κτίστες

       Δεν αναφέρεται, όμως, ιδιαίτερη καταγραφή των κτηρίων που στέγαζαν τις διοικητικές και άλλες υπηρεσίες του νησιού όπως η Καγκελαρία, το υγειονομολιμεναρχείο, το ειρηνοδικείο, το αμερικανικό νοσοκομείο, οι αποθήκες του ελληνικού και ρωσικού Ναυστάθμου, ούτε και γίνεται μνεία των εκκλησιών και της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής.

   Η παράθεση του επαγγέλματος είχε γίνει κυρίως για τους πάροικους. Περιέργως δεν αναφέρονται ως επαγγέλματα στρατιωτικοί, ναυτικοί, γεωργοί, ποιμένες και κτηματίες ούτε για τους γηγενείς ούτε για τους πρόσφυγες.

 

 ***   Σύμφωνα  με τον  κατάλογο της απογραφής του 1829 χωριζόταν  σε τρία μέρη:

α) στους κατοίκους του Πόρου (883 οικίες και κτίσματα) με 3.618 γηγενείς και 2.672 πάροικους

β) στις καλύβες του νησιού   με 84 πάροικους, και

γ) στις καλύβες στο έξω άντικρυ μέρος (250) με 21 γηγενείς και 1.079 πάροικους  

***  Εντύπωση προκαλεί   η  μη καταγραφή των ονομάτων των συζύγων και η ηλικία τους και στους δύο καταλόγους.  

      Για πολλές γυναίκες πάροικους στον κατάλογο της απογραφής  του 1829 ως επίθετο αναφέρεται η καταγωγή τους π.χ Μαρία Σμυρνιά, Άννα Λιβαδίτισα, Ελένη Αϊαβαλιώτισα, Σμαράγδω Σαντορινιά κλπ.

 

      == Για τον υγειαστυνόμο Χριστόδουλο και τη συνοδεία του (πάροικοι), η αντίστοιχη εγγραφή δεν αναφέρει επίθετα αλλά μόνο επάγγελμα και θα πρέπει να έχει καταγραφεί ο τόπος εργασίας τους.

      == Για τον Ειρηνοδίκη ο οποίος επίσης δεν είναι αυτόχθονας, υπάρχουν δύο εγγραφές: Ν. Φλογαϊτης ειρηνοδίκης με αρ. 151 και 344. Πιθανολογείται ότι η μία θα πρέπει να αναφέρεται στον τόπο κατοικίας και η άλλη στον τόπο εργασίας του. Οι υπόλοιπες δημόσιου χαρακτήρα υπηρεσίες ίσως να στεγάζονται σε μαγαζία.

     == Ο Jassaud (ένθ. αν.) αναφέρει την ύπαρξη 15 εκκλησιών. O Anderson (ένθ. αν.) αναφέρει επίσης 15 εκκλησίες και 16 ιερείς, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον απογραφικό κατάλογο του Αυγούστου 1828. Από τον κατάλογο της απογραφής του 1829 συνάγεται η ύπαρξη 23 κληρικών εκ των οποίων οι 10 είναι πάροικοι. Είναι πιθανόν να αναφέρονται και οι μοναχοί της Μονής χωρίς να υποδηλούται η ιδιότητά τους.

      ===  Ο γάλλος πρόξενος  Σαντόν με τον δραγουμάνον του, όπως αναφέρονται στον κατάλογο του 1829, διαμένει στο σπίτι του Νικόλαου Χατζή. Μέχρι τον Ιούλιο του 1828, ο γάλλος πρόξενος ενοικίαζε το σπίτι του Παντελή Ευσταθίου, (βλ. επιστολή Προσωρινού Διοικητή Πόρου Ν. Γκίκα προς Ι. Καποδίστρια της 30 Ιουλίου 1828, με την οποία εσωκλείεται διαμαρτυρία του εκμισθωτή ότι ο ενοικιαστής έφυγε χωρίς να καταβάλει το ενοίκιο-ΓΑΚ, Γεν. Γραμματεία φ. 99). Aπo εγγραφές στον αδημοσίευτο Κόνδηκα του Κοινού του Πόρου, είναι εξάλλου γνωστό, ότι ο Δημήτρης Ελευθερίου Κριεζής ενοικίασε στις 2 Σεπτεμβρίου 1829 το σπίτι του στον Γενικό Φροντιστή και τον πλοίαρχο της ρωσικής ναυαρχίδας Εμμανουήλ ως νοσοκομείο των ρωσικών πληρωμάτων (εγγραφή 449).

        Το ίδιο έτος, ο πρόξενος της Ρωσίας Ιωάννης Βλασσόπουλος ο οποίος, κατά τον κατάλογο της απογραφής, διαμένει στην οικία του Γεωργίου Τριζώνη συγκατοικών με τον ζωγράφον του, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ενοικιάζει το σπίτι του Αναστάση Κιζάνη προς 400 άσπρα (εγγραφή 460).

***  Το 1830 οι οικίες του Πόρου δεν   μπορούσαν να συγκριθούν με τo μεγάλο αριθμό καπετανόσπιτων και αρχοντικών των Σπετσών ούτε να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της πολυπληθούς, ίσως, ακολουθίας που συνόδευε τους πρέσβεις. Γνωστές, κατά τεκμήριο, ευπρόσωπες οικίες εκείνη την εποχή στον Πόρο είναι του Σπύρου Λινάρδου που χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Αντικυβερνητικής Επιτροπής (Αντικυβερνητική Επιτροπή προς το Κοινό του Πόρου, 8 Απριλίου 1827 «...να ετοιμάσουν κατάλυμα για την Κυβέρνηση», Αντικυβερνητική Επιτροπή, φ. 216 και Επιτροπή Οικονομίας φ. 86), και των προκρίτων Λογοθέτη Κωνσταντίνου Δουζίνα (τον Δεκέμβριο του 1826 ήταν ήδη έτοιμη), του Ν. Κολοκούβαρου στην οποία εγκαταστάθηκε, ως ευρύχωρη, το πολυάριθμο προσωπικό της Γενικής Γραμματείας που συνόδευε στον Πόρο τον Κυβερνήτη το Φεβρουάριο του 1828, η νεότευκτη του καπετάν Νικολάκη Κ. Γκίκα, φίλου και συνεργάτη του Καποδίστρια κατά την πρώτη περίοδο και πρώτου Προσωρινού Διοικητή Πόρου, στην οποία φιλοξενήθηκε ο Κυβερνήτης, και η επίσης νεότευκτη του στρατηγού Χριστόδουλου Μερτίκα Μέξη, γνωστού ως Ποριώτη, από την πλούσια δράση του κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Οι δύο τελευταίες πυρπολήθηκαν από τους Κυβερνητικούς μαζί με τις οικίες των Χατζή-Αναστάση Μάνεση, Ιωσήφ Φαλάγγα διοικητή του ατμοκίνητου Καρτερία, Δημητρίου Στ. Οικονόμου, Παντελή Ευσταθίου (διετέλεσε Αστυνόμος του Πόρου κατά το διάστημα 19/4/1827-13/2/1828–Αντικυβερνητική Επιτροπή, φ. 220 και Γενική. Γραμματεία, φ. 16), Στεφ. Α. Στεφανή και Νικολάου Ι. Πιπίνου, μετά την πυρπόληση του στόλου από τον Μιαούλη τον Αύγουστο του 1831, ως ανήκουσες στους στασιαστές Συνταγματικούς (εφ. Απόλλων 29 Αυγούστου 1831).

    === Στα 1856  από σύγκριση  των λιθογραφιών του  Linton (William Linton, The scenery of Greece and its islands, illustrated by fifty views sketched from nature executed on steel and described en route, London/N. York 1856) και του Stackelberg, 1834, παρουσιάζεται, με την αραίωση του οικισμού, μια άλλη διάσταση του Πόρου στα μέσα του 19ου αι.

 

 

© ΤΡΟΙΖΗΝΙΑ- KOUTOUZIS NEWS  Αναδημοσίευση  επιτρέπεται μόνο με αναφορά στην πηγή  www.koutouzis.gr .

 

Αρχή σελίδας

 

  ΚΕΝΤΡΙΚΗ  ΣΕΛΙΔΑ