ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ   ΔΟΥΖΙΝΑ

 

  Οι  Δουζίναι υπήρξαν  αγωνιστές  του 21  στην περιοχή του Πόρου και διέθεσαν καϊκια  και χρηματικά ποσά για το σκοπό αυτό.

  Ο Κωνσταντίνος Δουζίνας  υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρίας  (βλέπε....)

            Με  το υπ   αριθ   95  διάταγμα  του  Οθωνα, απενεμήθη, στις   28  Απριλίου  1844,   αργυρό     αριστείο, για την προσφορά  τους  στους αγώνες του Εθνους  για την απελευθέρωσή του από τον Τουρκικό ζυγό, τα χρόνια 1821-1829,  στους :

Μάνθο Γ.Δουζίνα, Ευστάθιο Δουζίνα, Αλέξανδρο Δουζίνα, και  Κυριακούλη Γ. Δουζίνα.

 

    Εξ άλλου καταρτίστηκε  πίνακας των  πληρεξουσίων Πόρου  που εδικαιούντο  χαλκούν εθνόσημον  και είναι οι  ακόλουθοι:

Ιωάννης Γ. Δουζίνας, και Κων.Δ. Δουζίνας.

 

  ΣΗΜ: Στους πίνακες των Ποριωτών αγωνιστών του 1821, οι Δουζίναι, αναφέρονται και  με το επώνυμο "ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ" εξ αιτίας του αξιώματος που είχαν.

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ  ΔΟΥΖΙΝΑΣ:  Είχε  το αξίωμα του Λογοθέτη. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία. Πρώην αξιωματικός ελαφρών στρατευμάτων, στις 15 Μαρτίου 1821 διέθεσε χρήματα ( 26.293 γρόσια) και προμηθεύτηκε πολεμοφόδια για 50 στρατιώτες και αφού τους εξόπλισε, εκστράτευσε  στην Κόρινθο. Πήρε μέρος στις μάχες Ακράτας, Δερβενακίων και Λειβαδιάς, και κατά του Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο.

 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ: (Θείος του προηγουμένου).Διέθεσε τη σκούνα του για τον Αγώνα και 14.135 γρόσια.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ: Γιος του προηγούμενου. Μύησε τα αδέλφια του και άλλους Ποριώτες και μπήκαν στον Αγώνα. Διέθεσε 10.600 γρόσια, τέθηκε επικεφαλής, πήγε στην Ακροκόρινθο και βοήθησε το Νικηταρά. Πολέμησε επίσης στο πλευρό του στη Λειβαδιά και τα Δερβένια, κατά του Ομέρ Βρυώνη, όπου και σκοτώθηκε τον Ιούλιο  του 1821.Με τη σύζυγό του Μπήλιω απόκτησε ένα γιο τον Ιωάννη.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ:  Γιος του Δημητρίου.Διέθεσε για τον Αγώνα 8.000 τάλληρα. Συγκέντρωσε 65 στρατιώτες, μερικοί από του οποίους σκοτώθηκαν στην Ακροκόρινθο, τα Δερβένια και τη Λειβαδιά. Το 1824 προήχθη σε χιλίαρχο.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ: Γιος του Δημητρίου.Δαπάνησε για τον Αγώνα  16.800 γρόσια και συντηρούσε 44 στρατιώτες. Πήρες μέρος σε μάχες στην Κόρινθο, τα Δερβένια και τη Ρούμελη.Το 1824 προήχθη σε χιλίαρχο.

 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ:  Μετέσχε ως πληρεξούσιος του Πόρου στις Εθνοσυνελεύσεις του 1823 και του 1826.Κατατάχθηκε μεταξύ των 143 προσωπικοτήτων που πρόσφεραν ξεχωριστές υπηρεσίες στο Εθνος.

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ:  Αδελφός  του Δημητρίου. Διέθεσε για τον Αγώνα 15.000 γρόσια.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΟΥΖΙΝΑΣ:  Γιος του προηγουμένου. Υπήρξε αρχηγός αρμάτων και φροντιστής στρατευμάτων. Πολέμησε κοντά στον Υδραίο ναυμάχο Κυριάκο Σκούρτη. Το 1825  αιχμαλωτίστηκε από τους Αιγυπτίους  και για δύο χρόνια εθεωρείτο νεκρός. Γύρισε όμως στον Πόρο το 1827, αφού δραπέτευσε, αλλά βρήκε τη σύζυγό του ξαναπαντρεμένη.

 

ΜΙΧΑΗΛ ΔΟΥΖΙΝΑΣ:   Ενας από τους αρχηγούς του Επικουρικού Σώματος  που το Μάϊο του 1823 πήγε στην Κρήτη. Διακρίθηκε κατά την άλωση του φρουρίου της Κισάμου 25 Μαϊου 1823 και του οχυρού Καντάνου Σελίνου τον Ιούνιο του 1823. Τον Απρίλιο του 1824 επανήλθε στην Πελοπόννησο όπου και πολέμησε μέχρι το τέλος του Αγώνα.

 

Μεταγενέστερες προσωπικότητες, Δουζίνας:

*** Γεώργιος (1885-1943).Γεννήθηκε  στον Πόρο ,Νομικός, ακολούθησε  το δικαστικό στάδιο. Το 1920, διορίστηκε από  τον Ελ. Βενιζέλο    νομάρχης Λακωνίας.    Το 1923,στις εκλογές   της Δ’   Συντακτικής Συνέλευσης, εξελέγη πληρεξούσιος Τροιζηνίας.  Επί κυβέρνησης  Αλ.Παπαναστασίου, στο κόμμα του οποίου ανήκε χρημάτισε  υπουργός  Εθνικής Οικονομίας  για ένα μήνα.(19-6  ως 25-7-1924) Στις   εκλογές  για τη Γερουσία    του 1929, εξελέγη   γερουσιαστής Αττικο-βοιωτίας.

***  Ως βουλευτής  Τροιζηνίας αναφέρεται  και  ο  Χριστόδουλος Δουζίνας  (1874 -1886).

***Δημήτριος. φερόμενος  ως γιος του προηγουμένου. Μέγας ευεργέτης  του Ναού Αγίου Γεωργίου Πόρου, κληροδότησε την  περιουσία του στο  Δήμο    Πόρου.

***Οπως  αναφέρεται  στο ηρώο  πεσόντων του Πόρου  ο   Εμμανουήλ  Κ.  Δουζίνας  έπεσε  μαχόμενος στον πόλεμο  του 40.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:  Στη Χατζοπούλειο  Βιβλιοθήκη του Πόρου,  υπάρχουν περισσότερα  στοιχεία  με τον τίτλο «Οι Δουζίναι». 

 

        ΔΡΟΣΙΝΟΣ

 

  

   Στα 1866-1869, περισσότεροι από 500 πρόσφυγες Κρήτες,   έφτασαν στον Πόρο.  Τότε  ο αείμνηστος γιατρός, και δήμαρχος Πόρου Iωάννης Δροσινός( 1839-1899) και η μικρή, τότε, κόρη του Αικατερίνη,  μετέπειτα Ζηλιώτου,  τους πρόσφεραν  πολλά. Ως δήμαρχος, γιατρός αλλά και άνθρωπος έκανε το παν για να τους φροντίσει. Μεταξύ άλλων  διαμόρφωσε   κατάλληλα το ισόγειο του σπιτιού του για  να μπορούν κάποιοι να μείνουν. Οι   Κρήτες  το αναγνώρισαν και τον ευχαρίστησαν ποικιλοτρόπως.

      Ο τάφος του Χρονία Δροσινού  στο Μοναστήρι  του Πόρου

       Ο Ιωάννης Δροσινός ( βουλευτής  1873 -1875)  ήταν  πρωτότοκος γιος του Χρονία Δροσινού, από τα Αμπελάκια Θεσσαλίας, που υπήρξε  μέλος της Φιλικής  Εταιρίας, αντιπρόσωπος της Θεσσαλίας  και  των   Αγράφων στη Συνέλευση Ανατολικής  Ελλάδας, που έγινε το 1821 στα  Σάλωνα  ( Αμφισσα),  και  πληρεξούσιος  στην  Α Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου του 1822.  Στον Πόρο ήρθε σαν αρχίατρος του  Βασιλικού Ναυτικού, και παρέμεινε.

*** Επίσης  αναφέρεται ως  βουλευτής  ο Βασίλειος  Χ. Δροσινός  1892 - 1895.

     ΜΑΝΕΣΗΣ

   Με  το υπ   αριθ   95  διάταγμα  του  Οθωνα, απενεμήθη, στις   28  Απριλίου  1844,  αργυρό     αριστείο, για την προσφορά  του  στους αγώνες του Εθνους  για την απελευθέρωσή του από τον Τουρκικό ζυγό, τα χρόνια 1821-1829,  στον  Σπυρίδωνα  Α. Μάνεση,  που υπήρξε  μέλος  της Φιλικής  Εταιρίας.

 

       Αναστάσιος  Μάνεσης

                ê

       Σπυρίδων  Α. Μάνεσης το 1844 τιμήθηκε  με  μετάλλιο από τον Οθωνα

                ê 

   Αναστάσιος Σ. Μάνεσης

                ê 

       Εμμανουήλ  Μάνεσης

                ê

      Ο  Κυριάκος  Μάνεσης  1902-2002

          ê      ê     ê 

      Εμμανουήλ       Σπυρίδων    κόρες

 

 

© ΤΡΟΙΖΗΝΙΑ- KOUTOUZIS NEWS  Αναδημοσίευση  επιτρέπεται μόνο με αναφορά στην πηγή  www.koutouzis.gr .

 

Αρχή σελίδας

 

 

  ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ