Οικογένεια  Σολωμονίδη

 

       Το γενεαλογικό  δένδρο

 

   Ο Σόλων Σολωμής, πρόγονος του Στέλιου Σολομωνίδη, ήταν μεταξύ  των 486 Εθνομαρτύρων, κληρικών

 και λαϊκών, που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους τον Ιούλιο του 1821.

       Ηταν ένας προύχοντας, κάτοχος του τσιφλικιού των Μασάρων  της Κύπρου. Οταν σφαγιάστηκε, η περιουσία

του δημεύθηκε. Και τα παιδιά του  έφυγαν προς διάφορες κατευθύνσεις.

       Ο Γιάννης ήρθε στην Ελλάδα, και κατατάχθηκε στη Χωροφυλακή. Και  κάποια  στιγμή  τοποθετήθηκε  στον

Πόρο.

                                     (Από το περιοδικό  Ενατενίσεις, άρθρο του δρος Ελευθερίου Αντωνίου)

   

      Η θυσία των 486  Εθνομαρτύρων στη Λευκωσία

 

    Τον Ιούλιο του 1821, όταν ο Κουτσούκ Μεχμέτ καλεί στη Χώρα (Λευκωσία) τους επισκόπους και τους προύχοντες του νησιού.  

                                                      

    Στις 9 Ιουλίου του 1821, ημέρα Σάββατο, όλοι, 486, ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός,

 

 ο Μητροπολίτης Κυρήνειας Λαυρέντιοε,   άλλοι αρχιερείς και μεγάλος αριθμός προκρίτων του νησιού, μεταξύ  των οποίων και ο Σόλων Σολομής, θυσιάζονται στο βωμό της μετάβασης από τον μεσαίωνα προς τους νέους χρόνους.

     Τη μέρα αυτή ο Κουτσούκ διάταξε να κλείσουν όλες τις πύλες των τειχών της Λευκωσίας. Στην πλατεία του πάλαι ποτέ ανακτόρου των Λουζινιανών βασιλέων, έλαβε χώραν η ανόσια πράξη. Πρώτος ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός, τον οποίο προηγουμένως ο Κουτσούκ είχε διαβεβαιώσει με όρκο ότι δεν θα τον αποκεφαλίσει, και τον οποίο μερικοί παρακίνησαν, μάταια, να δραπετεύσει για να σωθεί, απάγεται και απαγχονίζεται. Τον κρέμασαν στους κλώνους της συκαμινιάς που βρισκόταν απέναντι από την πύλη του Σεραγιού, ενώ ταυτόχρονα, στην ίδια περίπου θέση, αρχίζουν τους αποκεφαλισμούς, πρώτα ενός Λεμεσιανού ονόματι Γεωργίου Μασούρα και έπειτα των Μητροπολιτών, μεταξύ των οποίων και Κυρηνείας Λυρέντιος, και των υπολοίπων μαρτύρων.

     Ύστερα αγγάρεψαν κάποιους χριστιανούς και πέταξαν  τα μαρτυρικά λείψανα των θυσιασθέντων ιερωμένων και λαϊκών έξω από τα τείχη. Από κει τα παρέλαβαν άλλοι χριστιανοί και τα έθαψαν, άλλα στο κοιμητήριο της Παλλουριώτισσας, άλλα στο κοιμητήριο των Αγίων Ομολογητών κι άλλα στον περίβολο του ναού της Παναγίας Φανερωμένης στη Λευκωσία.

     Από τους 486 προγραφέντες που κλήθηκαν τον Ιούλιο του 1821 στο Σεράγι από τον Κουτσούκ Μεχμέτ, ελάχιστοι ήσαν εκείνοι που υποπτεύθηκαν την παγίδα και ζήτησαν τη βοήθεια των ξένων προξένων της Λάρνακας που τους φυγάδευσαν στο εξωτερικό. Άλλοι πάλι, πολύ λίγοι ευτυχώς, δείλιασαν όταν βρέθηκαν μπροστά στην προοπτική του θανάτου και προτίμησαν να εφαρμόσουν το φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν, αλλάζοντας την πίστη τους και ασπαζόμενοι το ισλάμ.

      Όλοι οι υπόλοιποι που σφαγιάστηκαν από τις 9 ώς τις 14 Ιουλίου, επέλεξαν, όπως όλα δείχνουν, συνειδητά να  τραβήξουν το δρόμο της θυσίας. Από αυτούς, η ιστορία διέσωσε μόνο ογδόντα ονόματα. Επίσης άγνωστα είναι και τα ονόματα χιλιάδων Κυπρίων που σφαγιάστηκαν κατά τους μήνες που ακολούθησαν την 9η Ιουλίου σ' όλα τα μέρη του νησιού.  

     Οι σφαγές που άρχισαν την 9η Ιουλίου συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος του 1821 και επεκτάθηκαν σε όλες τις περιοχές της νήσου. Σ' αυτό το διάστημα οι σφαγιασθέντες υπολογίζονται σε 2 χιλιάδες και οι εκπατρισθέντες σε 30 χιλιάδες.

     Τα οστά των Εθνομαρτύρων φυλάσσονται στο Μαυσωλείο που βρίσκεται στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης. (πηγή  Μητρόπολις Μόρφου)

    ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ