Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
Συνημμένο στο http://www.koutouzis.gr/ploia.htm
ΤΟ «ΠΕΡΗΦΑΝΟ» ΕΠΙΒΑΤΗΓΟ «ΜΥΚΗΝΑΙ»
Το επιβατηγό " ΜΥΚΗΝΑΙ" (Μήκος 69,99 πλάτος 10.04 ) κατασκευάστηκε στο Πέραμα το 1971 , στα ναυπηγεία Αναστασιάδη-Τσορτανίδη, ήταν ιδιοκτησίας των ιδίων μέχρι το 1986 .Το πλοίο πουλήθηκε με πολύ περίεργο τρόπο που σε πάει στο βρώμικο 1989.
Η φωτό του «Μυκήναι» θυμίζει την ταινία ''Έλα να αγαπηθούμε νταρλινγκ'' 1984, μέρος της οποίας είχε γυριστεί πάνω σε αυτό.
Καπετάνιος του θρυλικού πλοίου ήταν ο Καπτάν Τζίμης Μαστροκόλιας από το Κρανίδι.
Στη γέφυρά του φιλοξένησε προσωπικότητες που κανένα πλοίο δεν είχε αυτή την τιμή. (πολιτικούς-ηθοποιούς-εφοπλιστάδες και κυρίως γυναίκες ήταν η αδυναμία του)
Τώρα το πλοίο ταξιδεύει με το όνομα AEGEAN GLORY κάνοντας ημερήσιες κρουαζιέρες του στα νησιά του Αργοσαρωνικού.
«Καπετάν Γιώργη στάσου, καπετάν Γιώργη»
Με αυτά τα λόγια ο αείμνηστος Λάμπρος Κωσταντάρας προσπαθούσε να πείσει τον καπετάνιο του μικρού επιβατηγού «Αίγινα» όταν η ερωτευμένη κόρη του - Αλίκη Βουγιουκλάκη αντιλήφθηκε πως με καίκι ο ομορφονιός Ανδρέας Μπάρκουλης - που της είχε κλέψει την καρδιά κατά την διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών στην Αίγινα – ερχόταν να την πάρει πίσω στο νησί, στην αγκαλιά του.
Οι φωνές του Λ. Κωσταντάρα και της Αλ. Βουγιουκλάκη λίγο πριν το τέλος της ταινίας δεν κατόρθωσαν να σταματήσουν τότε το ταχύπλοο καραβάκι, που έβγαινε βιαστικό ανάμεσα από τον Αη - Νικόλα το Θαλασσινό και το ΝΟΑ για να ξανοιχτεί στα αγαπημένα του νερά, του Σαρωνικού.
Με αυτές τις φωνές οι αλησμόνητοι ηθοποιοί αποχαιρετούσαν την Αίγινα των διακοπών τους. Οι ίδιες φωνές αν ακούγονταν σήμερα θα αποχαιρετούσαν το μικρό καραβάκι στο τελευταίο του ταξίδι στις αρχές Δεκεμβρίου του 2006 όταν ρυμουλκήθηκε στα διαλυτήρια του Aliaga στην Τουρκία για το οριστικό τέλος του.
Λένε πως τα πλοία έχουν ψυχή. Λένε πως τα πλοία ορίζουν τη μοίρα των ανθρώπων, τους στιγματίζουν. Πρωταγωνιστούν στις πιο μικρές στιγμές, στις καθημερινές και στις πιο δύσκολες, στις ξένοιαστες και στις πιο συγκλονιστικές.
Πολλές φορές η λαμαρίνα τους έχει βραχεί από το δάκρυ του χωρισμού, της προσφυγιάς, του ξενιτεμού. Άλλες φορές η κουπαστή τους έχει ακούσει λόγια αγάπης, γέλια χαράς, γυρισμού στη πατρίδα, τραγούδια διακοπών. Τα πλοία εισβάλλουν στη ζωή των ανθρώπων και γράφουν με τα δικά τους σινιάλα την ιστορία τους. Γι’ αυτό αγαπιούνται, μένουν αξέχαστα, σκαρφαλώνουν στα κάδρα, μπερδεύονται στις αναμνήσεις, γδέρνουν τη νοσταλγία.
Ένα τέτοιο πλοίο ήταν και το «ΑΙΓΙΝΑ», το οποίο οι παλαιοί Αιγινήτες τόσο το αγάπησαν που το αποκαλούσαν «ΑΙΓΙΝΑΚΙ». Ένα μικρό ευέλικτο θαλασσόμαχο, ταχύπλοο επιβατηγό, το οποίο εξυπηρετούσε καθημερινά και με πολλά δρομολόγια την Αίγινα. Πολλές φορές επέκτεινε τα δρομολόγια του μέχρι τον Πόρο.
Η λευκή φιγούρα του αποτυπώθηκε σε πολλές ασπρόμαυρες ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με κορυφαία τις «Διακοπές στην Αίγινα» του 1956, όπου στην κυριολεξία πρωταγωνιστούσε δίπλα στην Αλ. Βουγιουκλάκη.
Στη γραμμή του Αργοσαρωνικού συναγωνίστηκε με πλοία όπως το «Νεράϊδα», το «Πίνδος», το «Καλαμάρα», το «Αύρα», το «Σαρωνίς», το «Εριέττα», το «Μαριώ», τον «Πορτοκαλή Ήλιο», το «Καμέλια». Και ενώ τα παλαιότερα από αυτά τα καράβια έφευγαν σιγά - σιγά από τη γραμμή για να εξυπηρετήσουν άλλες γραμμές ή να γίνουν μικρά κρουαζιερόπλοια, το «Αιγινάκι» συνέχιζε να σαλπάρει καθημερινά και να ανταγωνίζεται πλέον τα πρώτα φέρυ – μπώτ ή το πολυτελές «Μυκήναι». Η εμφάνιση των πρώτων ιπταμένων δελφινιών το φέρνει σιγά – σιγά σε δεύτερη μοίρα. Ώσπου στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 θα αποχαιρετήσει για πάντα τα αγαπημένα κινηματογραφικά νερά του Σαρωνικού. Με καινούργιο όνομα «Πυθαγόρας», καινούργια χρώματα και σινιάλα θα συνδέει από το 1984 το Πυθαγόρειο της Σάμου με την Πάτμο, εκτελώντας ημερήσιες κρουαζιέρες και τη Σάμο με το Κουσάντασι της Τουρκίας. Τον τελευταίο χρόνο παρέμενε παροπλισμένο στο λιμάνι του Πυθαγορείου της Σάμου, περιμένοντας καρτερικά το τέλος του. Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2006 γράφτηκε η τελευταία σελίδα της «ζωής» του με την ρυμούλκηση του μέχρι τα διαλυτήρια της Τουρκίας.
Το «Αιγινάκι» πλέον δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχουν τόσα και τόσα πλεούμενα των παιδικών χρόνων μας, των καλοκαιρινών μας διακοπών, της παλιάς Αίγινας. Στις οθόνες μας όμως, όταν θα προβάλλονται οι «Διακοπές στην Αίγινα» θα τρέχει για να φέρει την Αλ. Βουγιουκλάκη στην Αίγινα, θα καμαρώνει κάτασπρο και περήφανο ενώ στα όνειρα μας θα μας ταξιδεύει στην ξενοιασιά και στην αθωότητα. Και λίγο πριν τους τίτλους του τέλους θα μας αποχαιρετά ναζιάρικα με το τραγούδι να μας προσκαλεί:
«Εγώ κι εσύ τραβάμε για το νησί, με τη χαρά μέσα στα γαλάζια νερά και στην καρδιά μας φτερουγίζουν τα όνειρά μας, έγεια μόλα γεια, πάμε στη χαρά, έγεια μόλα γεια».
(από ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ)
Σύντομη ιστορία του ORANGE SUN, ΠΟΡΤΟΚΑΛΗ ΗΛΙΟΥ, ΓΙΩΡΓΗ
Ο «Γιωργής είναι ένα
καράβι, που έγραψε τη δική του λαμπρή ιστορία στον Αργοσαρωνικό και που
συνεχίζει να ταξιδεύει ακόμα (;), σαν κρουαζιερόπλοιο, με το όνομα ΓΙΩΡΓΗΣ.
Ναυπηγήθηκε το 1959 στο Αμβούργο, από τα ναυπηγεία J.J. Sietas KG
Schiffswerft GmbH & Co, με αριθμό κύτους 448, ως ORANGE SUN. Οι
διαστάσεις του είναι 61,80 x 9,53 x 3,20 m, η ταχύτητά του 14 κόμβοι περίπου και
είχε δυνατότητα μεταφοράς 600 επιβατών.
1959
1967
2008
και κλικ για μεγέθυνση
Δρομολογήθηκε στη γραμμή Κοπεγχάγη Δανίας-Μάλμοε Σουηδίας, μέχρι το 1960,
που επωλήθη στην Παναμαική Mary Ann Gully & M. Berns. Στη συνέχεια και μέχρι
το 1961, αγοράστηκε από διάφορες άλλες Παναμαικές εταιρείες. Το 1967, ήρθε στον
Πειραιά, αγορασμένο από την Costas Spyrou Latsis Coast Lines of Greece, πήρε το
όνομα ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΗΛΙΟΣ και δρομολογήθηκε, σε γραμμές του Αργοσαρωνικού.
Το 1972, χωρίς να αλλάξει το όνομα που το έκανε πασίγνωστο, η καινούρια
εταιρεία που το πήρε, η Aegean Shipping & Tourist Enterprises S.A με έδρα τον
Πειραιά, το δρομολόγησε Ηράκλειο-Σαντορίνη.
Το 1997, επωλήθη στην Υδραική Ναυτική Εταιρεία, η οποία το μετονόμασε
σε ΓΙΩΡΓΗΣ και κάνει μέχρι σήμερα, μονοήμερες κρουαζιέρες, από το
Τροκαντερό στα νησιά του Σαρωνικού.
