Γράφει  για το χθες και το σήμερα

    Αν κατοικούσατε στον Πόρο το 1912, αυτό το κείμενο μάλλον δεν βα το διαβάζατε ποτέ. Εκτός και αν κάποιος επιβάτης των βαποριών «Πόρος» και «Υδράκι» έφερνε κάποια εφη­μερίδα από τον Πειραιά. Και σίγουρα θα ρουφούσατε αυτό το κείμενο μέχρι και την τελευ­ταία του λέξη, καθώς και όλη την υπόλοιπη εφημερίδα, α­φού τα προαναφερθέντα βα­πόρια έκαναν πεντέμισι ώρες μέχρι τον Πειραιά και δεν έ­πιαναν ποτέ λιμάνι, στην πραγ­ματικότητα.

    Τα φουντάρανε στα ανοιχτή και η μετεπιβίβαση του επιβα­τικού κοινού πραγματοποιού­νταν με βάρκες. Οπως καταλαβαίνετε, ένας Θεός ξέρει πότε ξαναέπεφτε στα χέρια σας εφημερίδα. Για όλα τα υπόλοιπα που μπορούσαν να σας ενδιαφέρουν υπήρχε ο ντελάλης, ο ο­ποίος με βροντερή φωνή ανακοίνωνε πότε έφευγε βαπόρι για Πειραιά, αλλά και πότε έφτανε βαπόρι στον Πόρο.

    Ανάμεσα στις ανακοινώσεις έλεγε και τη ρεκλάμα του για κάποιο και­νούργιο εμπόρευμα ή κάποια παράσταση του Καραγκιόζη.

       Ο Πόρος το 1907

     Εξάλλου τα νέα του Πόρου μπορούσατε να τα μάθετε με μια απλή βόλτα στην Κολώνα, που ήταν μαζεμένα όλα τα καφενεία της εποχής που έψηναν καφέ στα κάρβουνα και προσέ­φεραν ακόμη και ναργιλέ. Αλλιώς υπήρχε και το καφενείο του Μάη, απέναντι από το Προγυμναατήριο, όπου εκείνη την εποχή υπήρχε και μια πλατεία.

    Αυτοκίνητα φυσικά δεν υπήρ­χαν εκτός από κάποια ποδήλα­τα που έφερναν οι Αθηναίοι. Παρόλα αυτά, τα λιγοστά εμπορεύματα ήταν πάντα φρέσκα, όπως για παράδειγμα το γάλα που κάθε πρωί έφερνε ο γαλατάς. Καρδάρες φρέσκο κατσικίσιο γάλα, φορτωμένες πάνω στο γάιδαρο με το όνομα Μάρκος.

    Αν κατοικούσατε στον Πόρο το 1912, θα μπορούσατε να πάτε ο­λοήμερη ή ακόμη και διήμερη εκδρομή μέχρι τη Βαγιωνιά, α­φού μια βάρκα με πανί έκανε μέχρι και πεντέμισι ώρες να φτάσει εκεί.

     Αλλά τώρα μιας και είστε κάτοικος ή επισκέπτης του Πόρου του έτους 2004, θα κλεί­σετε την εφημερίδα που κρατά­τε για να ρίξετε μια ματιά σε ένα από τα περιοδικά που έχετε αγο­ράσει, αν εν τω μεταξύ δε σας τραβήξει την προσοχή η τηλεόραση που παίζει απέναντι σας ή δεν χτυπήσει το κινητό σας, ή δεν περάσει με το μηχανάκι του κάποιος γνωστός σας μπροστά από το cafe που κάθεστε.